دیشب غمم گین بود. شدیدا غمم گین بود. و الان احساس دلتنگی دارم. احساس دلتنگیای که در جوابش فقط میتونم بگم فاک. فاک. فاک.
فکر کنم تا ابد وقتایی که غمگین و تنهام این حس دلتنگی بیاد سراغم. فکر میکردم نوشته های قبلیم تو اون زمان، فقط کلیشه باشه و مختص همون زمان بمونه. بعد از مدت ها دارن حس میشن دوباره.. شت. فقط میتونم بپذیرمش و درموردش هیچ کاری نکنم..
گریه. آره میتونم درموردش گریه کنم!
هنوز یه چیزی از من اونجا مونده. وای.. خدای من
