بسم الله
خدایا پناه بر تو
از سوء ظن به خودت
و از حسد
پ.ن: ریشه حسد سوء ظن به خداست.
بسم الله
خدایا پناه بر تو
از سوء ظن به خودت
و از حسد
پ.ن: ریشه حسد سوء ظن به خداست.
بسم الله
خدایا پناه بر تو
از سوء ظن به خودت
و از حسد
پ.ن: ریشه حسد سوء ظن به خداست.
بسم الله النّور
حضرت موسی علیه السلام از این جریان زبانشان نگران بود. اینقدر هم نگران بود که وقتی که خداوند فرمود: «اذْهَبا إِلى فِرْعَوْنَ إِنَّهُ طَغى” بعد دارد که «وَ أَخی هارُونُ هُوَ أَفْصَحُ مِنِّی لِسانا” معلوم بود که بالأخره یک چیزی هست. چون حضرت موسی آن اصل را با خدا تنظیم کرده است و صدق دارد، ببینید خداوند مسبب الاسباب است. او امتیازات را میدهد. او نگاه به دلها میکند. همین نگرانی را سیرش میدهد. همین را که نگران زبانش است، یا به تعبیر بعضیها آن گرفتگی یا هر چه، همین خدا، همین پیامبر را با همین نگرانی که برای زبانش دارد، او را میبرد و در اوج کلیم اللهی او را قرار میدهد. اصلاً از همین زاویه او را رشد میدهد و همه جا هم اعلام میکند «وَ کلَّمَ اللَّهُ مُوسى تَکلیماً”( نساء، آیۀ 164) به این میگویند کلیم الله؛
یعنی چه؟ یعنی میتواند یک مشکل باشد و انسانی را بنشاند و میتواند یک مشکل باشد و انسان را رشد بدهد و انسان اوج بگیرد. بستگی دارد به کیفیت مدیریت آن مشکل و ارتباطش با حق تعالی.
همین موسی را کلیم الله میکند به خاطر آن شکستگی، به خاطر آن ارتباط، به خاطر آن صدق. پس معلوم است که مشکل، میتواند پای انسان را نبندد، میشود به گونه ای رفت که انسان زمین نخورد ولو مشکل باشد. خداوند تبدیل میکند؛ یعنی الان اگر حضرت موسی همّش را گذاشته بود بر اینکه یک جور دیگری این مشکل را حل کند، اینقدر نمره میآورد؟!
منبع: حجت الاسلام والمسلمین حاج شیخ جعفر ناصری
@nasery_ir
بسم الله النّور
حضرت موسی علیه السلام از این جریان زبانشان نگران بود. اینقدر هم نگران بود که وقتی که خداوند فرمود: «اذْهَبا إِلى فِرْعَوْنَ إِنَّهُ طَغى” بعد دارد که «وَ أَخی هارُونُ هُوَ أَفْصَحُ مِنِّی لِسانا” معلوم بود که بالأخره یک چیزی هست. چون حضرت موسی آن اصل را با خدا تنظیم کرده است و صدق دارد، ببینید خداوند مسبب الاسباب است. او امتیازات را میدهد. او نگاه به دلها میکند. همین نگرانی را سیرش میدهد. همین را که نگران زبانش است، یا به تعبیر بعضیها آن گرفتگی یا هر چه، همین خدا، همین پیامبر را با همین نگرانی که برای زبانش دارد، او را میبرد و در اوج کلیم اللهی او را قرار میدهد. اصلاً از همین زاویه او را رشد میدهد و همه جا هم اعلام میکند «وَ کلَّمَ اللَّهُ مُوسى تَکلیماً”( نساء، آیۀ 164) به این میگویند کلیم الله؛
یعنی چه؟ یعنی میتواند یک مشکل باشد و انسانی را بنشاند و میتواند یک مشکل باشد و انسان را رشد بدهد و انسان اوج بگیرد. بستگی دارد به کیفیت مدیریت آن مشکل و ارتباطش با حق تعالی.
همین موسی را کلیم الله میکند به خاطر آن شکستگی، به خاطر آن ارتباط، به خاطر آن صدق. پس معلوم است که مشکل، میتواند پای انسان را نبندد، میشود به گونه ای رفت که انسان زمین نخورد ولو مشکل باشد. خداوند تبدیل میکند؛ یعنی الان اگر حضرت موسی همّش را گذاشته بود بر اینکه یک جور دیگری این مشکل را حل کند، اینقدر نمره میآورد؟!
منبع: حجت الاسلام والمسلمین حاج شیخ جعفر ناصری
@nasery_ir
بسم اللّه
من: خدایا کاش پشت پرده اتفاقات زندگیم رو میدونستم. میدونستم علت و حکمت خیلی چیزارو، دلیل تأخیرهارو
خدا: اگر همه پشت پرده همه چیز رو میدونستن امتحان دیگه چه معنی داشت؟ تفاوت آدما در ایمان به من و ایمان به غیب از کجا معلوم میشد؟ البته میتونی پشت پردههارو بفهمی وقتی بزرگ بشی و بالا بیای ابهاماتت برطرف میشه.
تو چسبیدی به زمین، پشت دیوارو نمیبینی. بری طبقات بالاتر میفهمی پشت دیوار چه خبره
من: بالا رفتن بال میخواد! من ندارم!
خدا: داری. بهت دادم اما بستیش.
مثل پروانه که دور خودش پیله میبنده. باید از پیله بیرون بیای تا بتونی پرواز کنی.
بسم اللّه
من: خدایا کاش پشت پرده اتفاقات زندگیم رو میدونستم. میدونستم علت و حکمت خیلی چیزارو، دلیل تأخیرهارو
خدا: اگر همه پشت پرده همه چیز رو میدونستن امتحان دیگه چه معنی داشت؟ تفاوت آدما در ایمان به من و ایمان به غیب از کجا معلوم میشد؟ البته میتونی پشت پردههارو بفهمی وقتی بزرگ بشی و بالا بیای ابهاماتت برطرف میشه.
تو چسبیدی به زمین، پشت دیوارو نمیبینی. بری طبقات بالاتر میفهمی پشت دیوار چه خبره
من: بالا رفتن بال میخواد! من ندارم!
خدا: داری. بهت دادم اما بستیش.
مثل پروانه که دور خودش پیله میبنده. باید از پیله بیرون بیای تا بتونی پرواز کنی.