بسم الله
نویسندهها، سخنرانها
هرکسی
دو دستهاند.
یا به خودشان دعوت میکنند یا به خدا
آنها که به خودشان دعوت میکنند تبدیل به بت دست نیافتنی دیگران میشوند.
و مرید و مرادبازی مذموم پیش میآید.
آنها که به خدا دعوت میکنند، دیگر خودشان مطرح نیستند، منی نیست، فقط خداست.
مثل همهی انبیاء و ائمه
اما بعضی هم بوده و هستند که «غالی» میشوند.
به جای این که به هدف دعوت توجه کنند، اسیر داعی و دعوت کننده میشوند.
اسیر کسی که به خدا دعوت میکند.
جالب و عجیب اینجاست که در مواجهه با خدا برعکسیم!
میان اثر و مؤثر
در انسان، اسیر مؤثر میشویم!
در خدا، اسیر اثر!
لا مؤثر فی الوجود الا الله...