بسم الله

نویسنده‌ها، سخنران‌ها

هرکسی

دو دسته‌اند.

یا به خودشان دعوت می‌کنند یا به خدا

آن‌ها که به خودشان دعوت می‌کنند تبدیل به بت دست نیافتنی دیگران می‌شوند.

و مرید و مرادبازی مذموم پیش می‌آید.

آن‌ها که به خدا دعوت می‌کنند، دیگر خودشان مطرح نیستند، منی نیست، فقط خداست.

مثل همه‌ی انبیاء و ائمه

اما بعضی هم بوده و هستند که «غالی» می‌شوند.

به جای این که به هدف دعوت توجه کنند، اسیر داعی و دعوت کننده می‌شوند.

اسیر کسی که به خدا دعوت می‌کند.

جالب و عجیب اینجاست که در مواجهه با خدا برعکسیم!

میان اثر و مؤثر

در انسان، اسیر مؤثر می‌شویم!

در خدا، اسیر اثر!

لا مؤثر فی الوجود الا الله...