نوشته
روز نویسندگی
دنبال کننده
بسم الله
چرا انسانها ظالم میشن؟
چرا بعضیا حواسشون نیست خدا و آخرتی هست؟!
چرا این همه تغییر میکنند...
چرا نمیتونن آرامش و آسایش بقیه رو ببینن و تمام تلاششون رو میکنن آسایش و آرامش آدمارو به هم بزنن؟
یه جا شنیدم یا خوندم، شیطان خودش مضطربه و آرامش نداره و نمیخواد آدما آرامش داشته باشن...
و خب آخرالزمانه و تلاش شیطان بیشتر...
پناه بر خدا
بسم الله
چرا انسانها ظالم میشن؟
چرا بعضیا حواسشون نیست خدا و آخرتی هست؟!
چرا این همه تغییر میکنند...
چرا نمیتونن آرامش و آسایش بقیه رو ببینن و تمام تلاششون رو میکنن آسایش و آرامش آدمارو به هم بزنن؟
یه جا شنیدم یا خوندم، شیطان خودش مضطربه و آرامش نداره و نمیخواد آدما آرامش داشته باشن...
و خب آخرالزمانه و تلاش شیطان بیشتر...
پناه بر خدا
بسم الله
این عنوان سخنرانی امروز ted بود.
خود این خانم تو یه تصادف ناگهانی دختر و دوستش و دختر دوستش رو از دست میده.
بعد خودش محقق افرادی هست که در شرایط سخت دووم میارن.
این اتفاق که برا خودش می افته و می بینه علمش به دردش نمی خوره ...
خلاصه این خانوم میگه بعد این حادثه سخت سه چیز کمک کننده است.
اول این که بپذیریم رنج بخشی از زندگیه. و خب من معتقدم رنج همه زندگیه. زندگی در رنچ پیچیده شده. حداقل تجربه من اینو میگه.
دوم این که سعی کنیم در همین سختی اتفاقات خوب رو ببینیم. مثلا روزی سه تا از اتفاقات و نعمتامون رو بنویسیم. این در بلند مدت کمک کننده است.
سوم، کارهایی رو انجام بدیم که برا احوالمون خوبه و کارهایی رو ترک کنیم که برا احوالمون مضر هست.
فهم و به کار گرفتن اینا نیاز به جهان بینی توحیدی نداره.
اما انسان موحد خیلی فراتز از این هاست علاوه بر این که همه این ها درش نهادینه است، به خدایی معتقده که همه عالم دست اوست، از جمله زندگی خودش.
+خدا انقدر حواسش به آدم هست که بعد یه شب بد با اتفاقات ناخوشایند، وقتی آدم حوصله هیچی رو نداره، صبح گوشیشو میبینه که نوتیفیکیشن تد میاد خبر میده جدیدترین سخنرانی تد ربط به احوالت داره.
حرف خدا بهت از زبان یه خانم غیر مسلمان.
این خدا دوست داشتنیه حتی وقتی آدم در بطن مشکل نبینش یا بهش غر بزنه.
+هیچ چیز تصادفی نیست.
+ مرز تونستن با نتونستن در امیده. آدم وقتی می تونه جلو بره که امید داره و وقتی نمی تونه که ناامیده.
بسم الله
این عنوان سخنرانی امروز ted بود.
خود این خانم تو یه تصادف ناگهانی دختر و دوستش و دختر دوستش رو از دست میده.
بعد خودش محقق افرادی هست که در شرایط سخت دووم میارن.
این اتفاق که برا خودش می افته و می بینه علمش به دردش نمی خوره ...
خلاصه این خانوم میگه بعد این حادثه سخت سه چیز کمک کننده است.
اول این که بپذیریم رنج بخشی از زندگیه. و خب من معتقدم رنج همه زندگیه. زندگی در رنچ پیچیده شده. حداقل تجربه من اینو میگه.
دوم این که سعی کنیم در همین سختی اتفاقات خوب رو ببینیم. مثلا روزی سه تا از اتفاقات و نعمتامون رو بنویسیم. این در بلند مدت کمک کننده است.
سوم، کارهایی رو انجام بدیم که برا احوالمون خوبه و کارهایی رو ترک کنیم که برا احوالمون مضر هست.
فهم و به کار گرفتن اینا نیاز به جهان بینی توحیدی نداره.
اما انسان موحد خیلی فراتز از این هاست علاوه بر این که همه این ها درش نهادینه است، به خدایی معتقده که همه عالم دست اوست، از جمله زندگی خودش.
+خدا انقدر حواسش به آدم هست که بعد یه شب بد با اتفاقات ناخوشایند، وقتی آدم حوصله هیچی رو نداره، صبح گوشیشو میبینه که نوتیفیکیشن تد میاد خبر میده جدیدترین سخنرانی تد ربط به احوالت داره.
حرف خدا بهت از زبان یه خانم غیر مسلمان.
این خدا دوست داشتنیه حتی وقتی آدم در بطن مشکل نبینش یا بهش غر بزنه.
+هیچ چیز تصادفی نیست.
+ مرز تونستن با نتونستن در امیده. آدم وقتی می تونه جلو بره که امید داره و وقتی نمی تونه که ناامیده.
بسم الله
خدایا، میدانی فرق من و آدم خوبهایت چیست؟
خوبهای درگاهت وقتی مصیبت پشت مصیبت سرشان آوار میشود، یک نگاه به آسمان میاندازند، میبینند تو حواست هست و بعد صبورانه به زندگی ادامه میدهند.
خوب های درگاهت وقت آوار مصیبت، نمازشان را همان اول وقت با نشاط میخوانند و از فکر و خیال هزار بار موقع نماز شک نمیکنند.
خوب های درگاهت وقت ابتلا مثل زمان آسایش، حواسشان هست که هستی، رهایشان نکردی.
خوب های درگاهت حتی در اوج مصیبت تو را و بندگی تو را یادشان نمی رود. مثل زینب کبری که نماز شبش هم ترک نشد بعد مصیبت عاشورا.
خوب های درگاهت در اوج بلا هم شاکی نیستند از تو.
خوب های درگاهت باید هم حساب کتابشان نزد تو با من فرق کند.
وقتی آنها اینگونهاند و من برعکس همه اینها...
باید هم جور دیگری به آن ها نگاه کنی
چون آن ها به هر حال فرق دارند با من...
اما من هرچه هستم و نیستم بنده تو که هستم.
از همان آخر صفی ها
همان ها که هی میروند و بر میگردند.
همان ها که وقتی نعمتی بهشان می دهی خوشحال می شوند، وقتی میگیری از تو رویگردان میشوند.
در کتابت مثالشان را هم زده ای
من از همین سنخ بنده هایت هستم
عین بچه ها وقتی می دهی خوشحال می شوم
وقتی میگیری، در لحظه از این رو به آن رو می شوم.
همین قدر ضعیف،
همین قدر خسته
و تو خدای این بنده هایت هم هستی
این فرجک القریب؟!
بسم الله
خدایا، میدانی فرق من و آدم خوبهایت چیست؟
خوبهای درگاهت وقتی مصیبت پشت مصیبت سرشان آوار میشود، یک نگاه به آسمان میاندازند، میبینند تو حواست هست و بعد صبورانه به زندگی ادامه میدهند.
خوب های درگاهت وقت آوار مصیبت، نمازشان را همان اول وقت با نشاط میخوانند و از فکر و خیال هزار بار موقع نماز شک نمیکنند.
خوب های درگاهت وقت ابتلا مثل زمان آسایش، حواسشان هست که هستی، رهایشان نکردی.
خوب های درگاهت حتی در اوج مصیبت تو را و بندگی تو را یادشان نمی رود. مثل زینب کبری که نماز شبش هم ترک نشد بعد مصیبت عاشورا.
خوب های درگاهت در اوج بلا هم شاکی نیستند از تو.
خوب های درگاهت باید هم حساب کتابشان نزد تو با من فرق کند.
وقتی آنها اینگونهاند و من برعکس همه اینها...
باید هم جور دیگری به آن ها نگاه کنی
چون آن ها به هر حال فرق دارند با من...
اما من هرچه هستم و نیستم بنده تو که هستم.
از همان آخر صفی ها
همان ها که هی میروند و بر میگردند.
همان ها که وقتی نعمتی بهشان می دهی خوشحال می شوند، وقتی میگیری از تو رویگردان میشوند.
در کتابت مثالشان را هم زده ای
من از همین سنخ بنده هایت هستم
عین بچه ها وقتی می دهی خوشحال می شوم
وقتی میگیری، در لحظه از این رو به آن رو می شوم.
همین قدر ضعیف،
همین قدر خسته
و تو خدای این بنده هایت هم هستی
این فرجک القریب؟!
