بسم الله النّور
فَإِذَا وَجَدْتُمْ عَقْلَهُ مَتِیناً فَرُوَیْداً لَا یَغُرَّکُمْ تَنْظُرُوا أَ مَعَ هَوَاهُ یَکُونُ عَلَى عَقْلِهِ أَمْ یَکُونُ مَعَ عَقْلِهِ عَلَى هَوَاهُ وَ کَیْفَ مَحَبَّتُهُ لِلرِّئَاسَاتِ الْبَاطِلَةِ وَ زُهْدُهُ فِیهَا فَإِنَّ فِی النَّاسِ مَنْ خَسِرَ الدُّنْیا وَ الْآخِرَةَ یَتْرُکُ الدُّنْیَا لِلدُّنْیَا وَ یَرَى أَنَّ لَذَّةَ الرِّئَاسَةِ الْبَاطِلَةِ أَفْضَلُ مِنْ لَذَّةِ الْأَمْوَالِ وَ النِّعَمِ الْمُبَاحَةِ الْمُحَلَّلَةِ فَیَتْرُکُ ذَلِکَ أَجْمَعَ طَلَباً لِلرِّئَاسَةِ حَتَّى إِذا قِیلَ لَهُ اتَّقِ اللَّهَ أَخَذَتْهُ الْعِزَّةُ بِالْإِثْمِ فَحَسْبُهُ جَهَنَّمُ وَ لَبِئْسَ الْمِهادُ فَهُوَ یَخْبِطُ خَبْطَ عَشْوَاءَ یُوقِدُهُ أَوَّلَ بَاطِلٍ إِلَى أَبْعَدِ غَایَاتِ الْخَسَارَةِ وَ یُمِدُّهُ رَبُّهُ بَعْدَ طَلَبِهِ لِمَا لَا یَقْدِرُ عَلَیْهِ فِی طُغْیَانِهِ فَهُوَ یُحِلُّ مَا حَرَّمَ اللَّهُ وَ یُحَرِّمُ مَا أَحَلَّ اللَّهُ لَا یُبَالِی مَا فَاتَ مِنْ دِینِهِ إِذَا سَلِمَتْ لَهُ الرِّئَاسَةُ الَّتِی قَدْ شَقِیَ مِنْ أَجْلِهَا فَأُولَئِکَ الَّذِینَ غَضِبَ اللَّهُ عَلَیْهِمْ وَ لَعَنَهُمْ وَ أَعَدَّ لَهُمْ عَذاباً مُهِیناً
«و اگر عقل او را نیز متین و استوار یافتید، باز هم صبر کنید و گول نخورید! ببینید هواى او متابع عقل است، یا عقل پیروى هوى؟ و ببینید عکس العمل او در برابر ریاست هاى باطل چگونه است؛ مثبت یا منفى؟
زیرا گروهى از مردم در دنیا و آخرت زیان مى کنند، دنیا را براى دنیا ترک نمودند، و لذّت ریاست باطله را بر خوشى اموال و نعمت هاى مباح حلال ترجیح دادند، و همه این ها را براى ریاست باطله رها نمودند، تا اینکه اگر به او گویند: از خداى بترس، بزرگ- منشى او را به گناه وادارد (یا: عزّت ظاهرى که با گناه بدست آورده او را مى گیرد).
دوزخ او را بس است و هر آینه بد بسترى است.
و او بى هدف به هر درى مى کوبد، اوّلین باطل او را به دورترین اهداف زیان و خسارت رهبرى مى کند، و پس از آنکه درخواست کار باطل را مى کند خدایش نیز او را در طغیانش مى کشاند، پس او حرام خدا را حلال داشته و حلال خداوند را تحریم مى کند، و اگر ریاستش- همان که موجب بدبختى او شده- سالم بماند دیگر برایش مهمّ نیست مطلبى از دینش فوت شود، این افراد همانهایند که خدا بر ایشان غضب نموده و مشمول لعن و نفرین خود ساخته و عذابى خوارکننده برایشان مهیّا فرموده است.»
منبع: احتجاج-ترجمه جعفرى، ج2
