بسم الله النّور
2-در پیش چشم کوخ نشینان غریب نیست/از کاه،کوه ساختن کاخ ساز ها
بسم الله النّور
2-در پیش چشم کوخ نشینان غریب نیست/از کاه،کوه ساختن کاخ ساز ها
بسم الله النّور
2-در پیش چشم کوخ نشینان غریب نیست/از کاه،کوه ساختن کاخ ساز ها
بسم الله النّور
لَقَدْ خَلَقْنَا الْإِنْسَانَ فِی کَبَدٍ
به راستى که انسان را در رنج آفریده ایم .﴿البلد، 4﴾
برای دریافت سایز اصلی روی تصویر کلیک کنید
آهن را، فولاد را، طلا را و هرچیز گرانبهایی را بخواهند خالص کنند حرارتش می دهند، داغش می کنند انقدر گرمایش می دهند تا خالص شود تا به جز جز بیافتد و جزع و فزعش به آسمان بلند شود.
آن موقع است که می توان قالبش زد و به شکل دلخواه درآورد.
این فرآیند، آیت ربوبیت «رب» است در ارتباط با «عبد».
خدا خمیر مایه ی آفرینش ما را از همان ابتدای خلقت در رنج پیچیده است، تولدمان با گریه است، سیر زندگیمان هم با درد است و رنج
و زمان مرگ هم با درد از دنیا منتقل می شویم به عالم پس از مرگ.
خدا در طول حیاتمان ما را داغ میکند، داغ می زند، می سوزاندمان، انقدر که خالص شویم، انقدر که خریدنی شویم و خودش بشود مشتریمان
إِنَّ اللَّهَ اشْتَرَى مِنَ الْمُؤْمِنِینَ أَنْفُسَهُمْ وَ أَمْوَالَهُمْ بِأَنَّ لَهُمُ الْجَنَّةَ...
البته یک قانون کلی هم وجود دارد
گوهر هرچه گرانبها تر باشد باید بیشتر به آتش کشیدش، سوزاندش، داغش زد تا خالص شود،
منش بریزد، همه اش او شود.
بت نفسش بشکند و بشود خلیفه الله.
آن چه از او دیده می شود خدا باشد نه خودش.
وقتی ذوب شدیم به دست ربوبیت رب العالمین
آن وقت است که می توان قالبمان زد
به قالب بندگی در بیاییم و شایسته ی دریافت عنوان «عبد» از محضر «رب» بشویم.
تا داغ ندیده ایم، حرارتمان نداده اند، سفتیم و سنگ و ناخالص
تا ذوب شویم ، فرآیند دردناک است اما ارزشش را دارد
برای به قالب و شکل بندگی درآمدن.
این مرحله تازه ابتدای اسلام است، که هر چه او گفت بی چون و چرا بنده وار بگوییم «چشم» خدای من
خدایی که از همه چیز من آگاهی و میدانی چگونه باید خالصم کنی برای خودت
برای خود خودت...
خدایا خالصمان کن برای خود خودت...
به شرط توفیق و حیات ادامه دارد ان شاء الله
التماس دعا
پ.ن: در سختی های زندگی حتما دعای 22 صحیفه ی سجادیه را بخوانید. دعای عجیبی است و جز از کلام معصوم بر نمی آید. در این دعا رزق هایی از خداوند خواسته می شود که اهمیت فقدانش را در زمان سختی می توان با طلبشان فهمید. یعنی هر کدام از این رزق ها را در زمان سختی نداشته باشیم آفتی است در زمان عسر که اگر این رزق ها را خداوند عنایت کند می شود ان مع العسر یسرا. حتی اگر در عافیت هم هستید یک نگاه به این دعا و معانیش بیاندازید.
(این دعا را باید داد به روانشناسان و بهشان فهماند که چه طور باید فرد نگرانِ در عسر را از شرایطش نجات داد. راه این هاست نه تئوری های روانکاوی فرویدی!)
بسم الله النّور
لَقَدْ خَلَقْنَا الْإِنْسَانَ فِی کَبَدٍ
به راستى که انسان را در رنج آفریده ایم .﴿البلد، 4﴾
برای دریافت سایز اصلی روی تصویر کلیک کنید
آهن را، فولاد را، طلا را و هرچیز گرانبهایی را بخواهند خالص کنند حرارتش می دهند، داغش می کنند انقدر گرمایش می دهند تا خالص شود تا به جز جز بیافتد و جزع و فزعش به آسمان بلند شود.
آن موقع است که می توان قالبش زد و به شکل دلخواه درآورد.
این فرآیند، آیت ربوبیت «رب» است در ارتباط با «عبد».
خدا خمیر مایه ی آفرینش ما را از همان ابتدای خلقت در رنج پیچیده است، تولدمان با گریه است، سیر زندگیمان هم با درد است و رنج
و زمان مرگ هم با درد از دنیا منتقل می شویم به عالم پس از مرگ.
خدا در طول حیاتمان ما را داغ میکند، داغ می زند، می سوزاندمان، انقدر که خالص شویم، انقدر که خریدنی شویم و خودش بشود مشتریمان
إِنَّ اللَّهَ اشْتَرَى مِنَ الْمُؤْمِنِینَ أَنْفُسَهُمْ وَ أَمْوَالَهُمْ بِأَنَّ لَهُمُ الْجَنَّةَ...
البته یک قانون کلی هم وجود دارد
گوهر هرچه گرانبها تر باشد باید بیشتر به آتش کشیدش، سوزاندش، داغش زد تا خالص شود،
منش بریزد، همه اش او شود.
بت نفسش بشکند و بشود خلیفه الله.
آن چه از او دیده می شود خدا باشد نه خودش.
وقتی ذوب شدیم به دست ربوبیت رب العالمین
آن وقت است که می توان قالبمان زد
به قالب بندگی در بیاییم و شایسته ی دریافت عنوان «عبد» از محضر «رب» بشویم.
تا داغ ندیده ایم، حرارتمان نداده اند، سفتیم و سنگ و ناخالص
تا ذوب شویم ، فرآیند دردناک است اما ارزشش را دارد
برای به قالب و شکل بندگی درآمدن.
این مرحله تازه ابتدای اسلام است، که هر چه او گفت بی چون و چرا بنده وار بگوییم «چشم» خدای من
خدایی که از همه چیز من آگاهی و میدانی چگونه باید خالصم کنی برای خودت
برای خود خودت...
خدایا خالصمان کن برای خود خودت...
به شرط توفیق و حیات ادامه دارد ان شاء الله
التماس دعا
پ.ن: در سختی های زندگی حتما دعای 22 صحیفه ی سجادیه را بخوانید. دعای عجیبی است و جز از کلام معصوم بر نمی آید. در این دعا رزق هایی از خداوند خواسته می شود که اهمیت فقدانش را در زمان سختی می توان با طلبشان فهمید. یعنی هر کدام از این رزق ها را در زمان سختی نداشته باشیم آفتی است در زمان عسر که اگر این رزق ها را خداوند عنایت کند می شود ان مع العسر یسرا. حتی اگر در عافیت هم هستید یک نگاه به این دعا و معانیش بیاندازید.
(این دعا را باید داد به روانشناسان و بهشان فهماند که چه طور باید فرد نگرانِ در عسر را از شرایطش نجات داد. راه این هاست نه تئوری های روانکاوی فرویدی!)
بسم الله النّور
«استغفار بنابر آن چه در آیات قرآن، همین طور بعضی از روایات وارد شده و بنده دیده ام، موجب می شود که مشکلات زندگی انسان و جوامع باز بشود. اگر یک جامعه ای به گناهان خودشان توجه کنند، غافل نشوند از گناهان و خطاهایی که انجام می دهند، و درصدد بر بیایند که این گناهان را جبران کنند و از خدای متعال طلب مغفرت کنند، برکات الهی بر این جامعه سرازیر خواهد شد، که در آیات متعددی این هست. در سوره هود در دو، سه آیه در سوره ی نوح و در آیات متعدد دیگر. «وَ أَنِ اسْتَغْفِرُوا رَبَّکُمْ ثُمَّ تُوبُوا إِلَیْهِ یُمَتِّعْکُمْ مَتَاعاً حَسَناً»1 استغفار کنید، به خدا برگردید، تا خدا از زندگی شما بهره ی مطلوب و نیک را به شما ببخشد. یا در یک آیه ی دیگر «وَ یَا قَوْمِ اسْتَغْفِرُوا رَبَّکُمْ ثُمَّ تُوبُوا إِلَیْهِ یُرْسِلِ السَّمَاءَ عَلَیْکُمْ مِدْرَاراً وَ یَزِدْکُمْ قُوَّةً إِلَى قُوَّتِکُمْ»2 برکات آسمانی بر شما نازل بشود بر اثر استغفار و شما از آن چه هستید، به برکت استغفار قوی تر بشوید. یا در آیه دیگر «فَقُلْتُ اسْتَغْفِرُوا رَبَّکُمْ إِنَّهُ کَانَ غَفَّاراً * یُرْسِلِ السَّمَاءَ عَلَیْکُمْ مِدْرَاراً * وَ یُمْدِدْکُمْ بِأَمْوَالٍ وَ بَنِینَ وَ یَجْعَلْ لَکُمْ جَنَّاتٍ وَ یَجْعَلْ لَکُمْ أَنْهَاراً»3 باز از گفتار نوح به قوم خود. »
منبع: پنج گفتار آیت الله خامنه ای در باب استغفار و توبه در ماه مبارک رمضان، ص 12 و 13، موسسه جهادی (صهبا)
1- سوره مبارکه هود آیه 3
2- سوره مبارکه هود آیه 52
3- سوره مبارکه هود آیات 10 تا 12، «و گفتم از پروردگارتان آمرزش بخواهید که او همواره آمرزنده است. * بر شما از آسمان باران پی در پی فرستد. * و شما را به اموال و فرزندان یاری کند، و برایتان باغ ها قرار دهد و نهرها برای شما پدید آورد.»
بسم الله النّور
«استغفار بنابر آن چه در آیات قرآن، همین طور بعضی از روایات وارد شده و بنده دیده ام، موجب می شود که مشکلات زندگی انسان و جوامع باز بشود. اگر یک جامعه ای به گناهان خودشان توجه کنند، غافل نشوند از گناهان و خطاهایی که انجام می دهند، و درصدد بر بیایند که این گناهان را جبران کنند و از خدای متعال طلب مغفرت کنند، برکات الهی بر این جامعه سرازیر خواهد شد، که در آیات متعددی این هست. در سوره هود در دو، سه آیه در سوره ی نوح و در آیات متعدد دیگر. «وَ أَنِ اسْتَغْفِرُوا رَبَّکُمْ ثُمَّ تُوبُوا إِلَیْهِ یُمَتِّعْکُمْ مَتَاعاً حَسَناً»1 استغفار کنید، به خدا برگردید، تا خدا از زندگی شما بهره ی مطلوب و نیک را به شما ببخشد. یا در یک آیه ی دیگر «وَ یَا قَوْمِ اسْتَغْفِرُوا رَبَّکُمْ ثُمَّ تُوبُوا إِلَیْهِ یُرْسِلِ السَّمَاءَ عَلَیْکُمْ مِدْرَاراً وَ یَزِدْکُمْ قُوَّةً إِلَى قُوَّتِکُمْ»2 برکات آسمانی بر شما نازل بشود بر اثر استغفار و شما از آن چه هستید، به برکت استغفار قوی تر بشوید. یا در آیه دیگر «فَقُلْتُ اسْتَغْفِرُوا رَبَّکُمْ إِنَّهُ کَانَ غَفَّاراً * یُرْسِلِ السَّمَاءَ عَلَیْکُمْ مِدْرَاراً * وَ یُمْدِدْکُمْ بِأَمْوَالٍ وَ بَنِینَ وَ یَجْعَلْ لَکُمْ جَنَّاتٍ وَ یَجْعَلْ لَکُمْ أَنْهَاراً»3 باز از گفتار نوح به قوم خود. »
منبع: پنج گفتار آیت الله خامنه ای در باب استغفار و توبه در ماه مبارک رمضان، ص 12 و 13، موسسه جهادی (صهبا)
1- سوره مبارکه هود آیه 3
2- سوره مبارکه هود آیه 52
3- سوره مبارکه هود آیات 10 تا 12، «و گفتم از پروردگارتان آمرزش بخواهید که او همواره آمرزنده است. * بر شما از آسمان باران پی در پی فرستد. * و شما را به اموال و فرزندان یاری کند، و برایتان باغ ها قرار دهد و نهرها برای شما پدید آورد.»
بسم الله النّور
«در قرآن بارها «توبه» با «اصلاح» همراه آمده است؛ «الّا الّذین تابوا و اصلحوا»، «من تاب و امن و عمل صالحا». در جایی مصداق این اصلاح هم ذکر شده است: «انّ الّذین یکتمون ما انزلنا من البیّنات»؛ در مقابل کسانی که کتمان کنندگان حقایق بودند، «الّا الّذین تابوا و اصلحوا و بیّنوا». یا «الّا الّذین تابوا و اصلحوا و اعتصموا باللَّه و اخلصوا دینهم للَّه»؛ دربارهی کسانی است که نفاق ورزیدند و دودله شدند. میفرماید توبه و اصلاح اینها به این است که خودشان را یک دله و خالص کنند. بنابراین اصلاح لازمهی توبه است.»
بسم الله النّور
«در قرآن بارها «توبه» با «اصلاح» همراه آمده است؛ «الّا الّذین تابوا و اصلحوا»، «من تاب و امن و عمل صالحا». در جایی مصداق این اصلاح هم ذکر شده است: «انّ الّذین یکتمون ما انزلنا من البیّنات»؛ در مقابل کسانی که کتمان کنندگان حقایق بودند، «الّا الّذین تابوا و اصلحوا و بیّنوا». یا «الّا الّذین تابوا و اصلحوا و اعتصموا باللَّه و اخلصوا دینهم للَّه»؛ دربارهی کسانی است که نفاق ورزیدند و دودله شدند. میفرماید توبه و اصلاح اینها به این است که خودشان را یک دله و خالص کنند. بنابراین اصلاح لازمهی توبه است.»