چقدر عجیب...

آخه معمولا دوست داشتن چراغ اوله.

سر به زیر و ساکت و بی دست و پا می رفت دل
یک نظر روی تو را دید و حواسش پرت شد ...

بعد آدم دوست داره، به کسی که دوستش داره نفعی برسونه. نمی گم الزاما نفعی ببره ازش... اما نفع رو دوست داره برسونه بهش...

یا بعضی ها هیچ نفعی نمی خوان بهشون برسه مگر اینکه کسی که دوستش دارن بهشون برسونه...

چقدر عجیب که می گید می خواید کسی رو دوست داشته باشید که هیچ نفعی بهمون نمی رسونه...

پس اون هایی که نفعی بهمون می رسونن چی؟ اون ها رو نمیشه دوست داشت؟ اگه دوستمون ندارن چرا بهمون نفع می رسونن؟ یا ما دوستشون نداریم؟ ۲ تا خط موازی تنها با انتهای محو شده؟من همیشه با خط های موازی زاویه داشتم... یه خط زاویه دار مورب ، ۲ تا خط موازی رو هم حتی م تونه برسونه به هم و طبق قاعده ی Z ۲ زاویه ی مساوی توشون ایجاد کنه... زاویه های مساوی، یعنی تلاقی نگاه ها در صورت وجود نور. ریاضی می گه میشه کسی رو که بهمون نفع می رسونه رو هم دوست داشت. یا شاید من نمره ی ریاضیم بده؟

یا شاید هم اون ها چراغ نیستن و آباژورن؟!

گنده، خفن، کلاه از سر بنداز؟!
اوه...

یاد یه نفر افتادم که اینقدر همه ی این ها بود که آدم وقتی نگاهش می کرد کلاه و سرش با هم زمین می افتاد... :) سَر ببازیم و رُخ نَگَردانیم؟!....
نمی دونم :)

می فهمم چرا دور از دسترس... ولی متوجه نمی شم چرا.

یعنی خودمم معمولا دور از دسترس، ولی نمی فهمم چرا.

نکنه اون یه دونه دور از دسترس منم اگه خدا بخواد و یه شهر دیگه دانشگاه قبول بشم؟🥸❤🍦