بسم الله
«به چه علامت دانسته میشود که شخص مؤمن است؟» فرمود: «به تسلیم خدا بودن، و راضی بودن به آنچه برایش پیش میآید، از شادی و ناخرسندی»
حدیث امام صادق علیهالسلام
الکافی، ج ۲، ص۶۳
بسم الله
«به چه علامت دانسته میشود که شخص مؤمن است؟» فرمود: «به تسلیم خدا بودن، و راضی بودن به آنچه برایش پیش میآید، از شادی و ناخرسندی»
حدیث امام صادق علیهالسلام
الکافی، ج ۲، ص۶۳
بسم الله
«به چه علامت دانسته میشود که شخص مؤمن است؟» فرمود: «به تسلیم خدا بودن، و راضی بودن به آنچه برایش پیش میآید، از شادی و ناخرسندی»
حدیث امام صادق علیهالسلام
الکافی، ج ۲، ص۶۳
بسم الله
روایت داریم «کل الخیر فی قطع الطمع عن الناس»
همهی خیر در قطع طمع/توقع از مردم است.
و ما به اندازهی توقعمان از دیگران از آنها ناراحت میشویم.
مثلا میگوییم از فلانی توقع این برخورد را نداشتم و همین میشود مایهی رنجش خاطر
حالا دنیا هم همین است
اگر متعلق «حب» ما دنیا باشد، اگر به چیزی که میخواستیم نرسیدیم، ناراحت میشویم چون از دنیا توقع رسیدن به آرزوهایمان را داریم.
که این توقع هم واهی است هم اشتباه.
پ.ن: یه نفر به من گفت ریشه بدحالیهات حبالدنیاست. راست گفت. آدم قطع تعلق کنه و بفهمه از دنیا قرار نیست چیزی بهش برسه، حالش خوب میشه.
بسم الله
روایت داریم «کل الخیر فی قطع الطمع عن الناس»
همهی خیر در قطع طمع/توقع از مردم است.
و ما به اندازهی توقعمان از دیگران از آنها ناراحت میشویم.
مثلا میگوییم از فلانی توقع این برخورد را نداشتم و همین میشود مایهی رنجش خاطر
حالا دنیا هم همین است
اگر متعلق «حب» ما دنیا باشد، اگر به چیزی که میخواستیم نرسیدیم، ناراحت میشویم چون از دنیا توقع رسیدن به آرزوهایمان را داریم.
که این توقع هم واهی است هم اشتباه.
پ.ن: یه نفر به من گفت ریشه بدحالیهات حبالدنیاست. راست گفت. آدم قطع تعلق کنه و بفهمه از دنیا قرار نیست چیزی بهش برسه، حالش خوب میشه.
بسم الله
بسیاری از فعالیتهای فرهنگی که ما اسم جهاد هم روی آن گذاشتیم اسمش «حظ نفس» هست نه جهاد!
و لذت نقد دنیایی که میبینم وای چه خوب که انقدر کارم دیده شد.
فکر کنم وقتی میتوان به اخلاص رسید که اگر اقبال شد خوشحال نشویم
و با ادبار ناراحت نشویم.
دقیقا چیزی که من ندارم.
با استقبال خوشحال و با نادیده گرفته شدن ناراحت میشوم...
بسم الله
بسیاری از فعالیتهای فرهنگی که ما اسم جهاد هم روی آن گذاشتیم اسمش «حظ نفس» هست نه جهاد!
و لذت نقد دنیایی که میبینم وای چه خوب که انقدر کارم دیده شد.
فکر کنم وقتی میتوان به اخلاص رسید که اگر اقبال شد خوشحال نشویم
و با ادبار ناراحت نشویم.
دقیقا چیزی که من ندارم.
با استقبال خوشحال و با نادیده گرفته شدن ناراحت میشوم...