✅ #تفسیر
🔶استاد #علی_صفایی_حائری:
مَنْ یَتَّقِ اللّهَ یَجْعَلْ لَهُ مَخْرَجَاً وَ یَرْزُقْهُ مِنْ حَیْثُ لا یَحْتَسِبُ وَ مَنْ یَتَوکَّلْ عَلَى اللّهِ فَهُوَ حَسْبُهُ انَّ اللّهَ بالِغُ أَمْرِهِ قَدْ جَعَلَ اللّهُ لِکُلِّ شَىءٍ قَدْراً. ١
چه رابطهاى بین تقوا و رهایى از بنبستهاست؟ چرا مسألهى رزق مطرح مىشود؟ و چرا این رزق باید حساب نشده، مِنْ حَیْثُ لا یَحْتَسِبُ باشد؟ چه پیوندى میان تقوا و توکل است؟ و چه رابطهاى بین توکل و کفایت است؟ و چه مفهومى براى توضیح قَدْ جَعَلَ اللّهُ لِکُلِّ شَىءٍ قَدْراً ؛ خدا براى هر چیز اندازهاى گذاشته،باقى مىماند؟
با طرح این سؤالها به مرحلهى تلاش فکرى مىرسیم، که تقوا چیست؟ تقوا، اطاعت حق و عمل به وظیفه است. و این اطاعت نتیجهى ایمان و عشق به حق است و کسى که از آن عشق برخوردار شد و در کلاس اطاعت نشست، دیگر جز عمل به وظیفهاش برایش مسألهاى نیست. فقط مىخواهد که بر روى مرز حرکت کند و آنطور که دستور دارد پیش بیاید.
این چنین کسى دیگر بنبست ندارد و گیر نمىکند، چون او با شروعش به نتیجه رسیده و از آغازش بهره گرفته و حق خویش را بدست آورده است. آخر مهم رسیدن نیست، مهم در راه بودن است و کسى که در راه است و در روى مرز است دیگر بن بستى ندارد.بودن و نبودن، ماندن و رفتن،برایش یکسان است. نه ترسى دارد از آینده و نه حزنى از گذشته و نه تزلزلى در حال.
📚 #روش_برداشت_ازقرآن ص۱۰۸
🌿 @einsad