نوشته
روز نویسندگی
دنبال کننده
بسم الله النّور
در روایات بسیاری آمده است که در این ماه شیاطین در غل و زنجیرند، حالا بماند کدام دسته از شیاطین
اما یک نکته مهم وجود دارد، انسان با بررسی احوالاتش در این یک ماه می فهمد که حیطه نفوذ و عمل شیطان در زندگی اش تا چه اندازه بوده است و چه قدر از کم کاری ها، نتوانستن ها، بی ارادگی ها، گناهان و معاصی خفی و جلی و... حاصل اغوای شیطان بوده است.
ما را در این ماه پرخیر و برکت از دعای خیرتان بی نصیب نگذارید.
بسم الله النّور
در روایات بسیاری آمده است که در این ماه شیاطین در غل و زنجیرند، حالا بماند کدام دسته از شیاطین
اما یک نکته مهم وجود دارد، انسان با بررسی احوالاتش در این یک ماه می فهمد که حیطه نفوذ و عمل شیطان در زندگی اش تا چه اندازه بوده است و چه قدر از کم کاری ها، نتوانستن ها، بی ارادگی ها، گناهان و معاصی خفی و جلی و... حاصل اغوای شیطان بوده است.
ما را در این ماه پرخیر و برکت از دعای خیرتان بی نصیب نگذارید.
بسم الله النّور
نمی توانم شرح احوالات خودم را بدهم زمانی که دیروز این پرسشنامه را دادند دستمان و گفتند پر کنید...
معلوم است چرا حضرت ظهور نمی کنند...
او منتظر ماست تا ظهور کنیم
ما هنوز نفهمیده ایم نیازمان به امام از هر نیازی برایمان مهم تر است
امام حسن عسکری (ع) به حضرت ولی عصر (عج) میفرمایند: « اعلم أن قلوب أهل الطاعة و الإخلاص نزع إلیک مثل الطیر إذا أمت أوکارها» « بدان قلوب اهل طاعت و اخلاص کنده میشود به سوی تو، مثل پرندهای که قصد لانه خودش را میکند.»
میلاد اما حیّ و حاضر، او که در کنار و میان ماست، حضرت مهدی صاحب الزمان (عجل الله تعالی فرجه الشریف) بر محبین و شیعیان حضرتش مبارک.
لینک مرتبط: قلوب شیعیان
پ.ن: متن تصویر اشتباه تایپی دارد، در خط آخر، مؤسسه علمیه السلطان علی بن موسی الرضا علیه السلام، صحیح است.
بسم الله النّور
نمی توانم شرح احوالات خودم را بدهم زمانی که دیروز این پرسشنامه را دادند دستمان و گفتند پر کنید...
معلوم است چرا حضرت ظهور نمی کنند...
او منتظر ماست تا ظهور کنیم
ما هنوز نفهمیده ایم نیازمان به امام از هر نیازی برایمان مهم تر است
امام حسن عسکری (ع) به حضرت ولی عصر (عج) میفرمایند: « اعلم أن قلوب أهل الطاعة و الإخلاص نزع إلیک مثل الطیر إذا أمت أوکارها» « بدان قلوب اهل طاعت و اخلاص کنده میشود به سوی تو، مثل پرندهای که قصد لانه خودش را میکند.»
میلاد اما حیّ و حاضر، او که در کنار و میان ماست، حضرت مهدی صاحب الزمان (عجل الله تعالی فرجه الشریف) بر محبین و شیعیان حضرتش مبارک.
لینک مرتبط: قلوب شیعیان
پ.ن: متن تصویر اشتباه تایپی دارد، در خط آخر، مؤسسه علمیه السلطان علی بن موسی الرضا علیه السلام، صحیح است.
بسم الله النّور
به راه و بی راه خوش آمدید. اگر زحمتی نیست این لینک ها را مطالعه بفرمایید.
حتما این لینک را مطالعه بفرمایید: البلاء للولاء
به راستی انسان را در رنج آفریده ایم...
به راستی ما انسان را در رنج آفریدیم (2)
به راستی ما انسان را در رنج آفریدیم (3)
التماس دعا
بسم الله النّور
به راه و بی راه خوش آمدید. اگر زحمتی نیست این لینک ها را مطالعه بفرمایید.
حتما این لینک را مطالعه بفرمایید: البلاء للولاء
به راستی انسان را در رنج آفریده ایم...
به راستی ما انسان را در رنج آفریدیم (2)
به راستی ما انسان را در رنج آفریدیم (3)
التماس دعا
بسم الله النّور
1- همیشه وقتی قرآن می خوانم و به آیه هایی که مردم آن زمان از پیامبرشان درخواست معجزه کرده اند می رسم
یا آیاتی را می خوانم که یک پیامبر با همه حق بودنش تکذیب شد
با خودم می گویم خدا را شکر که من از آن دسته نبودم و نیستم!
اما حقیقت این است که هنوز با آن امتحان مواجه نشدم
و وقتی خداوند به آن امتحان امتحانم می کند و می گوید: مگر آیات و نشانه هایی که بر تو آوردیم ندیدی؟ و من بگویم ندیدم! کدام نشانه و آیه؟! معجزه ای بفرست تا باور کنم!
تازه معلوم می شود که اگر من آن زمان بودم جلوی پیامبر زمانم می ایستادم و می گفتم معجزه ای بفرست تا تو و خدایت را باور کنم!
در صورتی که معجزه بوده و هست اما من ندیدمشان و نسبت به آن ها کافر بودم.
2- اسیر بودن که شاخ و دم ندارد؟
دارد؟
دختری که در خیابان بی حجاب است اسیر خود و بدنش است نمی تواند وجه روحانی و غیر مادی وجودش را ببیند
حالا بر فرض دختری چادری هم بود اما بازهم دائم مشغول جسم مادی اش شد و ظاهر داشته یا نداشته اش برایش شد بت، این هم اسیر است دیگر، اسیر جسم خود. بنابر این از این لحاظ با آن دختر بی حجاب تفاوتی ندارند، هر دو اسیرند، اسیر تن. و انسان اسیر نمی تواند پرواز کند...
3- من فکر میکنم حکمت امتحان این است که انسان بفهمد هیچی نیست. وقتی انسان با عجز و ناتوانی خود در مسیر زندگی با امتحان ها، چشم در چشم می شود می فهمد هیچی نیست.
با امتحان انسان به یک خود شناسی عجیبی می رسد و می فهمد هرچه که از خودش می دانسته هیچ بوده و همه ی تصوراتش در مورد خودش نقش بر آبند
انسان بدون خدا هیچی نیست. باور کنید...
کاش مؤمن بشوم به خدای حکیمی که قادر مطلق است.
«فَإِذَا مَسَّ الْانسَانَ ضُرٌّ دَعَانَا ثمَُّ إِذَا خَوَّلْنَهُ نِعْمَةً مِّنَّا قَالَ إِنَّمَا أُوتِیتُهُ عَلىَ عِلْمِ بَلْ هِىَ فِتْنَةٌ وَ لَاکِنَّ أَکْثرََهُمْ لَا یَعْلَمُون
هنگامى که انسان را زیانى رسد، ما را مى خواند; سپس هنگامى که از جانب خود به او نعمتى دهیم، مى گوید: این نعمت را بخاطر کاردانى خودم به من داده اند; ولى این وسیله آزمایش است، اما بیشترشان نمى دانند. (سوره زمر آیه 49)»
بسم الله النّور
1- همیشه وقتی قرآن می خوانم و به آیه هایی که مردم آن زمان از پیامبرشان درخواست معجزه کرده اند می رسم
یا آیاتی را می خوانم که یک پیامبر با همه حق بودنش تکذیب شد
با خودم می گویم خدا را شکر که من از آن دسته نبودم و نیستم!
اما حقیقت این است که هنوز با آن امتحان مواجه نشدم
و وقتی خداوند به آن امتحان امتحانم می کند و می گوید: مگر آیات و نشانه هایی که بر تو آوردیم ندیدی؟ و من بگویم ندیدم! کدام نشانه و آیه؟! معجزه ای بفرست تا باور کنم!
تازه معلوم می شود که اگر من آن زمان بودم جلوی پیامبر زمانم می ایستادم و می گفتم معجزه ای بفرست تا تو و خدایت را باور کنم!
در صورتی که معجزه بوده و هست اما من ندیدمشان و نسبت به آن ها کافر بودم.
2- اسیر بودن که شاخ و دم ندارد؟
دارد؟
دختری که در خیابان بی حجاب است اسیر خود و بدنش است نمی تواند وجه روحانی و غیر مادی وجودش را ببیند
حالا بر فرض دختری چادری هم بود اما بازهم دائم مشغول جسم مادی اش شد و ظاهر داشته یا نداشته اش برایش شد بت، این هم اسیر است دیگر، اسیر جسم خود. بنابر این از این لحاظ با آن دختر بی حجاب تفاوتی ندارند، هر دو اسیرند، اسیر تن. و انسان اسیر نمی تواند پرواز کند...
3- من فکر میکنم حکمت امتحان این است که انسان بفهمد هیچی نیست. وقتی انسان با عجز و ناتوانی خود در مسیر زندگی با امتحان ها، چشم در چشم می شود می فهمد هیچی نیست.
با امتحان انسان به یک خود شناسی عجیبی می رسد و می فهمد هرچه که از خودش می دانسته هیچ بوده و همه ی تصوراتش در مورد خودش نقش بر آبند
انسان بدون خدا هیچی نیست. باور کنید...
کاش مؤمن بشوم به خدای حکیمی که قادر مطلق است.
«فَإِذَا مَسَّ الْانسَانَ ضُرٌّ دَعَانَا ثمَُّ إِذَا خَوَّلْنَهُ نِعْمَةً مِّنَّا قَالَ إِنَّمَا أُوتِیتُهُ عَلىَ عِلْمِ بَلْ هِىَ فِتْنَةٌ وَ لَاکِنَّ أَکْثرََهُمْ لَا یَعْلَمُون
هنگامى که انسان را زیانى رسد، ما را مى خواند; سپس هنگامى که از جانب خود به او نعمتى دهیم، مى گوید: این نعمت را بخاطر کاردانى خودم به من داده اند; ولى این وسیله آزمایش است، اما بیشترشان نمى دانند. (سوره زمر آیه 49)»
