دانستناش سخت نبود که تفاهمنامه هم به سرنوشت برجام دچار میشود؛ برجام را که یادتان هست؟ همان که همه ترکش کرده بودند و فقط ما باهاش مانده بودیم! ترامپ تفاهمنامه را امضا کرد چون میدانست قرار نیست به آن عمل کند؛ اما همان کاغذپاره او را از مخمصه رهانید. تفاهمنامهای که بهآن عمل نشود، هرقدر هم درخشان باشد، نهایتا به درد موزه تاریخ میخورد.
ظاهرا وضعیت فعلی مطلوب دولت ترامپ است؛ نه جنگ و نه صلح؛ محاصره دریایی، حملات گاهوبیگاه به نقاطی از جنوب، تعرض به نفتکشها و افزایش فشار اقتصادی و اگر شد، تکرار سناریوی دیماه ۱۴۰۴. تن دادن به وضعیت فعلی، بازی در زمین آن ملعون است.
تا انتخابات میاندورهای کنگره آمریکا پنجاهوپنج روز باقی است (تقریبا ۱۲ آبان) و ایران میتواند مستقیما بر سرنوشت دو سال آینده دولت ترامپ تاثیر بگذارد. اگر هزینههای جانی و مالی جنگ و بهخصوص هزینه انرژی برای آمریکاییها بالا بزند، بسیار محتمل است که دموکراتها اکثریت مجلس و حتی سنای آمریکا را از جمهوریخواهها بگیرند و آنگاه ترامپ دو سال پایانی سختی خواهدداشت، چون برای شعلهور کردن احتمالی جنگ و گرفتن بودجه و دریافت بعضی مجوزها از کنگره باید از سد مخالفان سیاسی خودش بگذرد.
ترامپ میکوشد سطح تنش را در کنترل خودش داشته باشد؛ اما از اظهارات اخیر بعضی مقاماتمان برمیآید که ایران بهدرستی قصد کرده محاصره دریایی را بشکند و بازی او را بههم بزند. بعضی صاحبنظران معتقدند که حمله به مواضع نظامی آمریکا خوب اما ناکافی است. پاشنه آشیل آمریکاییها پول است و اگر ایران میخواهد نبض جنگ را در اختیار بگیرد، فشار اقتصادی بر آمریکا را باید افزایش دهد. روزهای پایانی جنگ چهلروزه را یادتان هست؟ وقتی آتش از تاسیسات نفتی و گازی شرکتهای آمریکایی در منطقه زبانه کشید و قیمت سوخت در آمریکا بالا رفت، ترامپ برای خروج از تنگنا به میز مذاکره و تفاهمنامه کذایی چنگ زد.
ایکاش خط فکریِ ورشکستهی برجام دست از سر این کشور بردارد و شرایط جاری را درک کند و در میانهی جنگ، ساز ناکوک و مخالف نزند! چه بلایی باید سرشان میآمد تا باور کنند طرف مقابل طالب صلح نیست و به قصد کُشت جلو آمده؟! چه شده که گمان میکنند آمریکا برنامههای چهلوهفتسالهی چندهزار میلیارد دلاریاش برای ساقط کردن حکومت و اگر توانست تجزیه ایران را کنار میگذارد و با ما «صلح» میکند؟ آیا صبح روزی دیگر باید از خواب برخیزیم و زیرنویس سرخ شبکه خبر را بخوانیم و بابت ترور جمعی دیگر از مردم و سرداران و دانشمندانمان سوگواری کنیم؟ چرا نمیفهمید که اگر در میانه جنگ از یک جبهه صدای دومی بلند کنید، دشمن در کار ما طمع میکند؟!
تاریخ سیاسی آمریکا و اجداد انگلیسی و رفقای اروپاییشان را تورق کنیم تا دریابیم حتی اگر ما با آنها کاری نداشته باشیم، آنها سراغمان میآیند همانطور که سراغ هند رفتند و سراغ چین رفتند و سراغ ویتنام و سوریه رفتند و البته سراغ ما آمدند.
«هر که را دشمن پیش است، اگر نکُشد دشمنِ خویش است.»
سعدی در گلستان فرمود
همایون 2 روز،19 ساعت پیش