عدالت، مستلزم خلوت است، عدالت اندوه را مجاز می‌شمرد ولی غضب را نه، و حکم به پرهیزی کاملاً محتاطانه می‌دهد، پرهیزی از لذت دلچسب قرار دادن خویش درمرکز توجه  همگان.