بسم الله النّور
بسم الله النّور النّور...
مِنَ الْمُؤْمِنِینَ رِجَالٌ صَدَقُوا مَا عَاهَدُوا اللَّهَ عَلَیْهِ فَمِنْهُمْ مَنْ قَضَى نَحْبَهُ
وَ مِنْهُمْ مَنْ یَنْتَظِرُ وَ مَا بَدَّلُوا تَبْدِیلاً
از میان مؤمنان مردانى اند که به آنچه با خدا عهد بستند صادقانه وفا کردند . برخى از آنان به شهادت رسیدند و برخى از آنها در [ همین ] انتظارند و [ هرگز عقیده خود را ] تبدیل نکردند .
﴿الأحزاب، 23﴾
برای منی که که «منیّت» از سر و روی قلمش هم می بارد صحبت از شهدا و شهادت خیلی سخت است...
خیلی سخت...
اما فقط این را می دانم که زندگی با مرگ عادی مرده گی است ...
اما کسی که صادق باشد در وعده اش و شهید شود مرگش هم حیات است...
آیا می شود همین الان ما هم جزء «و منهم من ینتظر» باشیم؟!
پ.ن 1: یک خبر دیدم دلم درد آمد: دعوت جبهه اصلاحات برای حضور در تشییع شهدای غواص
این رفورمیست های افساد طلب را چه کار به شهدا؟!
شما که دارید خون این شهدا را به حراج میگذارید!
پ.ن 2: من که نمی توانم از شهادت بنویسم اما نویسنده اینجا مطالب خوبی نوشته است.
