بسم الله النّور
چشم دروازه ورود به قلب انسان است.
گاهی یک نگاه می تواند تا اعماق قلب یک انسان نفوذ کند و تمام قلب را متوجه آن نگاه کند.
برای همین است که در قرآن کریم به کنترل چشم و غض بصر بسیار تأکید شده است.
من به دلایل شخصی خیلی بر روی نگاه ها خیلی حساسم و عمدتا نگاه ها را فراموش نمیکنم.
چه نگاه های مثبت، جه نگاه های منفی و چه نگاه هایی که نمی دانم معنایشان چیست.
مثلا سال هاست نگاه خیره ی یک خانم را و حس بدی که نسبت به آن پیدا کردم را نمی توانم فراموش کنم.
نکته ی جالبی که در مورد این موضوع در این همه سال فهمیده ام این است که می توان جهان بینی افراد و نوع نگاه به زندگیشان را از روی نگاه هایشان فهمید.
کسانی که زیبایی ها و نکات مثبت ات را می بینند نگاهشان به دنیا مثبت و زیبا، این انسان ها اغلب شاکرند چون جز نعمت و خوبی چیزی نمی بینند.
اما برخی بالعکس فقط چشمشان به زشتی و نازیبایی خیره می ماند این ها بلدند بگردند عیوب آدم ها را پیدا کنند و خوشبختی و یا بدبختی انسان ها را بر مبنای آن تعریف کنند.
سعی کنیم نگاه هایمان به افراد، به همه، به زندگی، نگاه خداگونه باشد فقط نعمت هایش را ببینیم و شکر کنیم.