بسم الله النّور

بیچارگی انسان‌های ضعیف را می‌توان از نمازشان فهمید

نماز بدون حضور قلب

نمازی که قلب در همه جا حاضر است الا در محضر خدا

اگر هم زمانی این انسان‌ها دچار تکبر و عُجب نفس شدند، می توانند به نمازشان سر بزنند.

این افراد، در هنگام نماز است که می توانند استیصال و ضعفشان را برای حاضر کردن قلب همه جاییشان در محضر خداوند، به نظاره بنشینند.

آن وقت است که همه ی آن بت های خودساخته از «منیّت»، فروخواهند ریخت.

بیچارگی این انسان‌های ضعیف هنگامی بیشتر می‌شود که دیگران آن‌ها را در حد قدیس و معصوم می‌پندارند، بی‌خبر از آن که درون این افراد ویرانه است.

سَیِّدِی لَوْ عَلِمَتِ الْأَرْضُ بِذُنُوبِی لَسَاخَتْ‏ بِی‏ أَوِ الْجِبَالُ لَهَدَّتْنِی أَوِ السَّمَاوَاتُ لَاخْتَطَفَتْنِی أَوِ الْبِحَارُ لَأَغْرَقَتْنِی‏

اى آقاى من اگر براستى زمین از گناهان من آگاه بود حتماً مرا در خود فرو برده بود،یا اگر کوهها بدانها اطلاع داشت مرا درهم مى‌شکست یا اگر آسمان‌ها مى‌دانستند مرا ربوده بودند یا اگر دریاها مى‌دانست مرا درامواج خود غرق مى کرد

(فرازی از دعای بعد از زیارت امام رضا علیه‌السلام)