بسم الله النّور

دوستی گفت از زیارت بنویس

فقط می توانم بگویم حس کسی را دارم که از بهشت رانده شده.

نمی توانم درک کنم حضرت آدم و حوا علیهما السلام چه قدر درد کشیدند بعد از اخراجشان از بهشت

اما می توانم حس کنم که انسان در محضر امامی نباشد چه قدر درد دارد.

با این که هنوز هم باورم نمی شود به محضر چهار امام مشرف شده ام و چندین امام زاده

یا این که به نزدیکی قبر امیرالمؤمنان رسیده ام

اصلا من کجا و حتی قرابت به جسم امام کجا

امثال من انقدر غرق دنیاییم که واقعا نمی فهمیم این که اماممان غایب است اثرش در زندگیمان چیست

این که خداوند غایب بودن او را به حضورش در میان ما ترجیح داده چه مفهومی دارد

اللّهُمَّ إنّا نَشْکو إلَیْک فَقْدَ نَبِیِّنا صَلَواتُک عَلَیْهِ وَآلِهِ،

وَغَیْبَةَ وَلِیِّنا،

وَکثْرَةَ عَدُوِّنا،

وَقِلَّةَ عَدَدِنا،

وَشِدّةَ الْفِتَنِ بِنا،

وَتَظاهُرَ الزَّمانِ عَلَیْنا،

فَصَلِّ عَلى مُحَمَّد وَآلِهِ، وَأعِنَّا عَلى ذلِک بِفَتْح مِنْک تُعَجِّلُهُ،

وَبِضُرٍّ تَکشِفُهُ،

وَنَصْرٍ تُعِزُّهُ،

وَسُلْطانِ حَقٍّ تُظْهِرُهُ،

وَرَحْمَة مِنْک تَجَلِّلُنا‌ها،

وَعافِیَةٍ مِنْک تُلْبِسُنا‌ها،

بِرَحْمَتِک یا أرْحَمَ الرّاحِمینَ.

بخش انتهایی دعای افتتاح